Część mechaniczna

Kompletny stopień mechaniczny oczyszczania ścieków stanowi zblokowane urządzenie - sito + piaskownik. We wspólnej obudowie separowana jest zawiesina mineralna (opadająca) i inne zanieczyszczenia stałe (skratki) o wymiarach powyżej 3 mm.

Reaktor biologiczny - ogólna zasada procesu

Proces technologiczny oparty jest o cyrkulacyjny reaktor hybrydowy wykorzystujący osad czynny w postaci kłaczkowatej zawiesiny i biomasy osiadłej (immobilizowanej) na zanurzonych złożach przepływowych. Proces odbywa się w ciągłym przepływie podawanych na oczyszczalnię ścieków. Reaktor biologiczny to cyrkulacyjna komora osadu czynnego. Stanowi ją pierścieniowy zbiornik umiejscowiony na zewnętrznej stronie płaszcza osadnika wtórnego. Cyrkulacyjna komora osadu czynnego działa w ciągłym przepływie czynnika, powtarzając kompletną sekwencję procesu wspólnych przemian węgla, azotu i fosforu, przy czym stopień przereagowania jest automatycznie proporcjonalny do wielkości stale dopływającego ładunku. Oznacza to, że to co w układach tłokowych i tłokowo - sekwencyjnych wymaga wymuszonego sterowania, tu odbywa się samoczynnie bez użycia pomp, przy stale uśrednianym ładunku i dopływie hydraulicznym. Pierścień komory podzielony jest na strefy funkcjonalne, w których realizowany jest trójfazowy proces oczyszczania. Strefy te to:
a) beztlenowa,
b) anoksyczne (niedotlenione)
c) nitryfikacji (tlenowe).
Strefa "a" jest jedna, natomiast stref "b" i "c" jest na obwodzie reaktora kilka i występują naprzemiennie. Sprawdzonym i efektywnym rozwiązaniem jest wydzielenie poszczególnych stref ścianami zbudowanymi z przepływowych złóż zanurzonych. Jest to możliwe dzięki temu, że przegroda taka po zasiedleniu biomasą tworzy naturalną barierę tlenową, wytwarzającą gradient stężenia tlenu rozpuszczonego, stanowiąc jednocześnie miejsce, będące ostoją organizmów osiadłych (osad immobilizowany). "Wnętrze" ściany jest swoistą niszą ekologiczną będącą ostoją dla najkorzystniejszych, z punktu widzenia konsumpcji zanieczyszczeń, kultur osiadłych nie stanowiąc bariery hydraulicznej dla przemieszczania się osadu zawieszonego. Obieg - cyrkulację w komorze wywołują ASD (aeratory strumieniowe drobno pęcherzykowe denne), które hydraulicznie zachowują się jak pompa typu mamut. Oznacza to, że ich wydatek cyrkulacyjny jest proporcjonalny do ilości podawanego przez dmuchawy powietrza. Ilość tłoczonego powietrza zależna jest od jego zapotrzebowania będącego funkcją dopływającego ładunku, temperatury i "stężenia" osadu czynnego w przestrzeni reakcyjnej. Ilość powietrza sterowana jest przez sondy tlenowe, które regulują wydatek dmuchaw. W związku z tym, to co w innych technologiach wymaga opomiarowanego sterowania, regulującego stopień recyrkulacji (układy tłokowe), tu odbywa się samoczynnie, dzięki automatycznej zmianie dynamiki cyrkulacyjnej (ilościowej), uzależnionej od dynamiki zmian jakościowych w funkcji zapotrzebowania na tlen. Otrzymujemy w ten sposób całkowicie samosterowny układ, bez potrzeby montażu kosztownego i często zawodnego osprzętu, a ingerencja obsługi w proces jest nie tylko niepotrzebna ale i niewskazana. Wyposażenie komory w złoża przepływowe zabezpiecza układ przed wypłukaniem osadu przy nagłych przeciążeniach hydraulicznych (szczególnie ważne przy kanalizacji ogólnospławnej), a w okresach niedożywienia, kultury osiadłe konsumują słabe i obumarłe osobniki osadu zawieszonego w cyrkulującej strudze. Dzięki temu co najmniej 50% ogólnej biomasy uczestniczącej w procesie oczyszczania ścieków (50 % biomasy stanowią organizmy zawieszone w cieczy, a drugie 50 % biomasy stanowią organizmy immobilizowane, osiadłe na złożach zanurzonych), tej osiadłej na złożach, niezależnie od skoków obciążenia, stale jest w bardzo dobrej kondycji. Nawet całkowite wypłukanie osadu czynnego zawieszonego pozostawia w oczyszczalni osad immobilizowany, stanowiący do ~ 50 % biomasy uczestniczącej w procesie oczyszczania.

© 2005-2006 All Rights Reserved.WBWW-BIOPAX sp. z o.o.